நவராத்திரி – தேவியின் பாதை

யோகக் கலாச்சாரத்தில், தட்சிணாயன காலத்தை சாதனா பாதை என்று அழைப்பார்கள். உத்தராயணத்தை ஞானப் பாதை என்று அழைப்பார்கள். சாதனா பாதையில் இது தேவியின் பாதை. சில வகையான சாதகர்கள் சில வகையான சாதனாக்களை அன்றைய தினத்திலிருந்து செய்யத் துவங்குவார்கள். அடிப்படையில் இது பெண் தெய்வத்துக்கான காலகட்டம். இந்த காலகட்டம் தேவிக்கு உரியது. இந்த காலகட்டத்தில் பூமி கனிவாகிவிடுகிறது. பூமியின் வடக்கு அரைகோளப் பகுதி மென்மையாகிவிடுகிறது. ஏனென்றால் இச்சமயத்தில் பூமியின் வடக்குப் பகுதிக்கு சூரிய வெளிச்சம் மிகவும் குறைவாகக் கிடைக்கிறது. எனவே அனைத்துமே மென்மையாகி, பெண் தன்மை மிகுந்தவையாகிவிடுகின்றன. எதுவும் மிகத் துடிப்பாக இருப்பதில்லை. எனவே இது பெண்மையின் காலகட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. எனவே பெண்மையின் காலகட்டத்தின் துவக்கம்தான் நவராத்திரி அல்லது தசரா. இப்பண்டிகை முழுக்க முழுக்க தேவிக்கு உரியது.

இந்த நவராத்திரி கொண்டாட்டத்தில் இந்தியா முழுவதும் உள்ள கோவில்களில் சிறப்பு மிக்க விஷயங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.  சில வகையான யோகா சாதனைகளில்  இருப்பவர்களுக்கு அது எந்த நாளாக இருந்தாலும் அது ஒன்றுதான். ஆனால் மற்றவர்களுக்கு குறிப்பிட்ட காலகட்டங்கள் முக்கியமானவை என்பதால் அவர்கள் இந்த வாய்ப்பினை பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். இயற்கை அளிக்கும் சிறிய உதவிகளை பயன்படுத்திக் கொள்வது நல்லது. எனவே இந்த ஒன்பது நாட்களும், அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நிச்சயம் வேலைப்பளு இருக்கும். இருந்தாலும் தேவியுடன் நீங்கள் சிறிது நேரம் செலவழிக்க வேண்டும். இந்த ஒன்பது நாட்களில் அப்படி செய்வது மிகவும் நல்லது. 

கல்லூரியில் இருப்பவர்கள் ஒரு முறையேனும் பண்ணாரிஅம்மன்  கோவிலுக்குச் சென்று வாருங்களேன் !தினசரி மாலை தேவிக்கு சிறப்பு அபிஷேகங்களும் உற்சவ மூர்த்தி ஊர்வலமும் கோவிலில் நடைபெறும்.

Navaratri – Making Use of Nature’s Support

Navaratri is dedicated to the feminine nature of the Divine. Durga, Lakshmi, and Saraswati are symbols of three dimensions of the feminine. They also represent the three basic qualities of existence – tamas, rajas, and sattva. Tamas means inertia. Rajas means activity, passion. Sattva, in a way, is the breaking of boundaries, dissolution, melting and merging. Among the three celestial objects, with which the very making of our bodies is very deeply connected – the Earth, the Sun, and the Moon. Mother Earth is considered tamas, the Sun is rajas, the Moon is sattva.

Those who aspire for power, for immortality, for strength, will worship those forms of the feminine which are referred to as tamas, like Kali or Mother Earth. Those who aspire for wealth, for passion, for life and various other gifts that the material world has to offer, naturally aspire towards that form of the feminine which is referred to as Lakshmi or the Sun. Those who aspire for knowledge, knowing, and transcending the limitations of the mortal body, will aspire for that aspect of the feminine which is referred to as sattva – Saraswati is the representative of that – or the Moon.

Tamas is the nature of the Earth, and she is the one who gives birth. The gestation period that we spend in the womb is tamas; it is a state which is almost like hibernation, but we are growing. So tamas is the nature of the Earth and of your birth. You are sitting on the earth; you must just learn to simply be one with her. You are anyway a part of her. Only when she wishes she throws you out; when she wishes she sucks you back.

So this Navaratri, there are beautiful things will be happening in temples. Enjoy the Navaratri and make use of it. Because those of you who are on certain type of sadhana and a few others, what day it is, it doesn’t matter. But for all others it will matter. Making use of little-little supports that nature offers is good to make use of. Going on your own steam is not impossible, not many people made it, that’s all. So make use of these nine days. If you’re not much burdened with heavy schedules for these nine days, please make use of it for what it is. You should spend some time in the temples; it’ll be very good to do that in these nine days.

மஹாளய அமாவாசை

தசராவின் துவக்கத்தைக் குறிக்கும் அமாவாசை தினம் மஹாளய அமாவாசை என்று அழைக்கப்படுகிறது. நம் வாழ்க்கையில் பங்கெடுத்த அத்தனை தலைமுறை மக்களுக்கும் நம்முடைய நன்றியை வெளிப்படுத்தும் விசேஷமான நாளாக மஹாளய அமாவாசை விளங்குகிறது.

இந்த பூமியில் சுமார் 2 கோடி வருடங்களாக மனிதர்களும், அவனுடைய மூதாதையர்களும் வசித்து வருவதாக விஞ்ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். இது மிக நீண்ட காலம். நமக்கு முன் இங்கு வாழ்ந்த லட்சக்கணக்கான தலைமுறையினர் நமக்கு ஏதோ ஒன்றை கொடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். நாம் பேசும் மொழி, நாம் உட்காரும் விதம், நம் உடைகள், நம் கட்டிடங்கள் என்று இன்று நமக்குத் தெரிந்த அனைத்துமே நமக்கு முன்பிருந்த தலைமுறையினரிடமிருந்து வந்தவைதான்.

இந்த பூமியில் மிருகங்கள் மட்டும் வசித்து வந்தபோது, உயிர் வாழ்தல், உண்ணுதல், உறங்குதல், இனப்பெருக்கம் செய்தல், பின்னொரு இறந்து போதல் என்பது மட்டும்தான் வாழ்க்கையாக இருந்தது. பிறகு உயிர்வாழ மட்டும் தெரிந்த இந்த மிருகம் மெதுவாக பரிணாம வளர்ச்சி பெறத் துவங்கியது.

குறுக்குவாக்கில் இருந்து வந்த இது, மெதுவாக எழுந்து நிற்கத் துவங்கியது; மூளை வளரத் தொடங்கியது; இந்த மிருகத்தின் செயல்திறன் திடீரென்று பெருக ஆரம்பித்தது. மனிதனைப் பற்றிய ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த விஷயம் என்னவென்றால், நம்மால் கருவிகளைப் பயன்படுத்த முடியும். கருவிகளைப் பயன்படுத்தத் தெரிந்ததால், அவற்றை உருவாகும் தொழில்நுட்பங்களையும் உருவாக்கினோம்.

ஒரு நாள் ஒரு மனிதக் குரங்கு தன் கைகளினால் சண்டை போடாமல், மற்றொரு விலங்கின் தொடை எலும்பை எடுத்து சண்டை போட்டது. தன்னுடைய சொந்த உடலைத் தவிர, வேறொன்றை எடுத்து தன் வாழ்க்கைக்குப் பயன்படும் கருவியாக மாற்றிக் கொள்ளும் புத்திசாலித்தனம் அதற்குத் துவங்கியது. அதுதான் ஒரு வகையில் இந்த பூமியில் மனித உயிரின் தொடக்கமாக அமைந்தது. இன்று நாம் இருக்கும் நிலைக்கு, அவர்கள் நமக்குக் கொடுத்தவைதான் காரணம்.

இப்போது மனிதர்கள், மிருகங்களை விட இன்னும் நன்றாக இருக்கும் வகையில் தங்களது வாழ்க்கைகளை வடிவமைத்துக் கொள்ளத் துவங்கிவிட்டார்கள். உறைவிடங்கள், கட்டிடங்கள், ஆடைகள் வந்துவிட்டன.

இந்த பூமியில் மனிதர்களால் ஏகப்பட்ட விஷயங்கள் நடந்தேறிவிட்டன. நெருப்பை உண்டாக்குவது போன்ற எளிய விஷயங்களிலிருந்து, சக்கரத்தைக் கண்டுபிடித்ததுவரை எண்ணற்ற பல விஷயங்கள், மூதாதையர்கள் கொடுத்த சொத்துக்களாக தலைமுறை, தலைமுறைகளாக கைமாறி வந்திருக்கின்றன.

இவையெல்லாம் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதால்தான் இன்று நாம் இப்படி இருக்கிறோம். உதாரணத்திற்கு மனிதர்கள் ஆடைகளையே உடுத்தாமல் இருந்து, நீங்கள்தான் சட்டை என்று ஒன்றை உருவாக்கும் முதல் மனிதராக இருந்தால், அது அத்தனை சுலபமானதாக இருக்காது. எப்படி ஒரு சட்டையைத் தைப்பது என்று கண்டுபிடிப்பதற்கே பல வருடங்கள் ஆகிவிடும்.

இன்று நம்மிடம் இருக்கும் அத்தனை விஷயங்களையும் நாம் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டுவிட்டோம். ஆனால் நமக்கு முன்பிருந்த தலைமுறையினர் இல்லாமல், முதலில் நம்மால் இங்கே இருந்திருக்கக்கூட முடியாது.

இரண்டாவது, அவர்களுடைய பங்களிப்புகள் இல்லாமல், இன்று நம்மிடையே இருக்கும் பொருட்கள் எதுவும் இங்கு இருந்திருக்காது. எனவே அவர்களை சாதாரணமாக நினைக்காமல், அவர்கள் அனைவரின் மீதும் நாம் கொண்டுள்ள நன்றியை வெளிப்படுத்தும் நாள் இன்று. நடைமுறையில் இது ஒருவர் தனது இறந்து போன பெற்றோர்களுக்குச் செய்யும் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் இது நமக்கு முன்னால் இங்கே வாழ்ந்த அத்தனை மூதாதையருக்கும், அவர்களது அத்தனை தலைமுறையினருக்கும் நம்முடைய நன்றியின் வெளிப்பாடு.

இந்த நேரத்தில்தான், இந்திய துணைக்கண்டத்தில், புதிய பயிர்கள் விளைச்சலின் பலனைத் தரத் துவங்கியிருக்கும். நமது மூதாதையர்கள் மேல் கொண்ட மரியாதையையும் நன்றியையும் வெளிப்படுத்தும் விதமாக, நவராத்திரி, விஜயதசமி மற்றும் தீபாவளி போன்ற பண்டிகை கொண்டாட்டங்களில் திளைப்பதற்கு முன்னால், அந்த விளைச்சலை அவர்களுக்குப் பிண்டமாகப் படைத்து அர்ப்பணிக்கிறோம்.

அவன் பெயர் கண்ணன்

கிருஷ்ணன், அவன் நேரான ஆள் அல்ல. சற்றே முரட்டுத்தனம் கொண்டவன். நிற்கும் போது கூட நேராக நில்லாமல் ஒரு காலை மடித்து வைத்தே நின்று காட்சியளிப்பான். எதைச் செய்தாலும் தனக்கென ஒரு தனி பாணி வகுத்துக்கொண்டு அதன்படியே நின்றான். நடந்தான். வாழ்ந்தான்.

கிருஷ்ணன் காலை மடித்து நின்று ஒயிலாகக் காட்சியளித்தது மட்டுமல்ல, தனது கிரீடத்தில் மயிலிறகு இன்றியும் ஒரு நாளும் காட்சியளித்ததில்லை.

ஏன் அவ்வாறெல்லாம் செய்தான் அவன்?

மயில் வர்ணனைக்கு அப்பாற்பட்டதோர் அழகான பறவை. அது தோகை விரித்தாடுவதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?

உலகில் வேறெங்கும் இல்லாத அளவுக்கு பாரதத்தில் மயில்கள் அதிகம். விருந்தாவனத்திலும் ஏராளமான மயில்கள் இருந்தன. தோகை அதிகம் கொண்ட ஆண் மயில்கள் ஆண்டு முழுவதும் இறகுகளை உதிர்க்கும். மயிலிறகுகளுக்காக அவற்றைக் கொல்ல வேண்டியதில்லை. தரையிலிருந்தே பொறுக்கிக் கொள்ளலாம்.

மயிலிறகு எவ்வளவு அழகானதென்பது பார்த்தாலே தெரியும். மயிலின் நிறமென்பது எவராலும் எளிதில் உருவாக்க இயலாத இயற்கையின் உன்னதப் படைப்பு. அழகுக்கு அர்த்தம் அளிக்கும் மயிலிறகு எப்போதுமே போற்றத்தக்க விஷயம். கிருஷ்ணனுக்கோ மயிலிறகுகள் மீது அப்படி ஒரு பித்து.

அவன் அலங்காரப் பிரியன். அவனும், பலராமனும் பட்டு வேட்டியைப் பஞ்சகச்சமாகக் கட்டிக் கொள்வார்கள். பலராமன் எப்போதும் கிருஷ்ணனின் உடல் நிறமான நீலவண்ணப்பட்டு வேஷ்டியையே கட்டிக்கொள்வான்.

கிருஷ்ணனோ பலராமனின் உடல் நிறத்தில் இருக்கும் பட்டுப் பீதாம்பரத்தை அணிந்து கொள்வான். அவனது பீதாம்பரத்தின் மடிப்பு ஒவ்வொன்றும் அவ்வளவு நேர்த்தியாக அடுக்கப்பட்டிருக்கும்.

அவனுக்குத் தலையில் அலங்காரமாகச் சூட்டிக்கொள்வதற்கென ஒரு கிரீடம் வழங்கப்பட்டிருந்தது. அதில் அவன் மயிலிறகுகளைச் செருகிக் கொள்வான். மயிலிறகு இன்றி வெளியே சென்றதே இல்லை.

குழந்தைப் பருவத்தில் கூட நேர்த்தியான தோற்றத்துடன் தன்னைக் காட்டிக் கொள்வதில் விருப்பமுள்ளவனாக இருந்தான்.

மனதிலும், செய்யும் செயல்களிலும், அணியும் ஆடைகளிலும் வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகளிலும் எப்போதும் உன்னதமானவாகவே இருக்க விரும்பினான்.

அவன் ஒரு நாளும் சோர்வாகவோ, வாட்டமாகவோ காட்சியளித்து மக்கள் பார்த்ததேயில்லை. சில சமயங்களில் அவனும் வாட்டமாக இருந்தான். ஆனால் அந்தத் தருணங்களில் அவன் மற்றவர் பார்வையில் படுவதைத் தவிர்த்தான்.

உடலில் ஏற்பட்ட தொய்வு என்றாலும் சரி, மனதில் ஏற்பட்ட வாட்டமாயினும் சரி, உணர்வுகளில் நேர்ந்த சரிவாயினும் சரி, எதையும் வெளிக்காட்டாமல் தன்னை உன்னதமாகவே ஒவ்வொரு பொழுதிலும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டான்.

நீங்கள் வாழ்க்கையை உண்மையிலேயே நேசித்தால் உங்களை எப்போதும் உன்னதமாக வெளிப்படுத்திக் கொள்வதில் கவனமாக இருப்பீர்கள்.

ஆனால் மக்களோ நேசமுடன் இருப்பது என்றால் அழுது வடிவது என்று அர்த்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அன்பாக இருக்க வேண்டுமென்றால் ஆனந்தமாக இருக்கக்கூடாது என்று நினைக்கிறார்கள். ஒருவரை நேசிக்கிறீர்கள் என்றால் அவர்களிடம் உங்களை வசீகரமாகப் பளிச்சென்றுதானே வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.?

மக்களால் நீண்ட நேரம் மகிழ்ச்சியைத் தாங்க முடிவதில்லை. வாழ்க்கையை நேசிக்கிறீர்கள் என்றால், வாழ்க்கையின் மீது உண்மையிலேயே அக்கறை இருக்கிறது என்றால் நீங்கள் எப்போதும் கொண்டாட்டமாகத்தான் இருக்கவேண்டும்.

நீங்கள் வாட்டமான முகத்துடன் காட்சியளித்தீர்கள் என்றால் வாழ்க்கையின் மீது அக்கறையே இல்லை என்று பொருள்.

அடுத்த வினாடியே உங்களை மரணம் தழுவப்போகிறது என்ற நிலை ஏற்பட்டால் கூட நீங்கள் ஆனந்தமாக விடை பெறவேண்டும். அதுதான் நேசம். அதைத்தான் கிருஷ்ணன் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் வெளிப்படுத்தினான். காலை மடித்து நின்று ஒயிலாகக் காட்சி தந்தான். தலைக்கிரீடத்தில் மயிலிறகு சூட்டிக் கொண்டான்.

Meditation - Going beyond logic

The mind is always about the past that you have accumulated; it is never about what is happening now. It is a useful tool to handle the materialistic aspect of life but if you employ it to handle your whole life, then it’s a total mess. If you look at it logically, even getting out of bed in the morning will look like a huge feat. Then you have to brush your teeth, eat, work, eat, work, eat, sleep; again tomorrow morning the same thing. For the rest of your life you have to do the same thing over and over again. Logically is it worthwhile? Not at all, isn’t it? If you look at your life’s experience, maybe you saw the sunrise and it’s worthwhile. Maybe you saw the birds in the sky, the flowers blooming in your garden or your child’s face, then maybe it’s worthwhile. But if you look at it logically, moments of extreme logic are moments of suicide.

If you become extremely logical you will become depressed and self-destructive. Right now with a logical mind you are trying to perceive the nature of life. You can try as hard as you want, it is not going to happen. If you want to perceive the nature of your life, you must be willing to look beyond the limitations of the logical mind. Otherwise it is going to be one long, endless, fruitless struggle. It can never get you to a solution. It can only increase the complexity of the problem.

This logical mind which is the fundamental instrument through which you are trying to do everything is only equipped to handle the duality of the existence. If you as a being become dual, you become a constant struggle. Once you create this tension, and the more you logically think about it, the more tense you become.

All the sadhana, all the meditativeness that is prescribed on the spiritual path is fundamentally to handle this logical mind which is building up a certain level of tension within you. If it is constantly strung tight, then the very life energy in you will become weak and lose its intensity and vibrancy over a period of time.

There is a very beautiful incident in the life of Aesop, the fable writer. He was actually the slave of a Greek king and one day he was playing bow and an arrow with a few children. Aesop just loved to play with children. A serious looking wise man looked at this and said, “What a waste of time for a grown up man to be playing with children like this! What is the purpose of wasting your life playing with children?” Aesop wanted to convey the message, so he took a bow which was strung, unstrung it, put it on the floor and said, “This is the purpose.” The wise man said, “I don’t get your message.” So Aesop said, “If you keep your bow constantly strung, over a period of time it loses its strength and intensity and then it will be a no-good bow. If you want to retain the strength and intensity of your bow, you must unstring it sometimes. Only then it will be ready for use when you want it.” So that’s all it is. That’s mediation, to unstring yourself.

Unstringing yourself of the tension the logic is creating within you. Every kind of logic builds a certain tension. Once there is logic, there is room for argument, isn’t it? If you become extremely logical, you become horribly argumentative about everything in your life. So meditation is a way of unstringing this. Letting the mind just be there without employing the logical distortion. If your mind learns to just simply be there, it becomes like the piece of a mirror. The beauty of the mirror is, a mirror has no face of its own. Logic has a face of its own. Everybody has their own kind of logic. Why two people can argue endlessly about the same issue, simply because everybody’s logic has its own face. However, a mirror has no face, in this little piece of mirror, you can reflect the whole mountain. You can contain the whole mountain in a tiny mirror; you can contain the sun in the little mirror. Once the mind goes beyond the duality of logic, it becomes like a mirror which can contain the whole existence; the creation and the creator. All the sadhana is just towards this.

Fundamentally all sadhana is aimed at ironing out the logical mind, so that you become like a piece of mirror. Once you become a piece of a mirror, you can reflect anything. If God comes here, he can also be contained in you. The sun comes here, it can also be contained in you. Anything can be contained in you because you have no face of your own. Spiritual sadhana does not mean you making yourself into something other than what you are. Spiritual sadhana simply means erasing the false faces that you have created for yourself, so the mind becomes like a plain mirror which reflects everything just the way it is, without any distortions.

Adi - The Month of Devi

When we talk about “feminine,” it is not about being female. Being female is a very bodily thing. Being feminine is not of the body, it is much more than that. This is a culture that has greatly celebrated the feminine. At the same time, this is also a culture which has seen a terrible exploitation of the feminine. The basis of this culture is in celebration of the feminine, but slowly the culture evolved into an exploitation of the feminine.

The original word to describe the feminine was “re.” The word “re” refers to the Mother Goddess of the existence and is the basis of the more recent word “stree.” “Stree” literally means a woman. The word “re” means movement, possibility, or energy.

In terms of creation, how did the feminine happen, first of all? The story goes like this. The forces which were detrimental to the existence rose and started threatening the very existence which was still in an infant state. So the three main gods, Brahma, Vishnu and Mahesh, met. These three gods signify three different qualities. Today, according to modern physical sciences, it is clearly understood that the proton, neutron and electron are the basic building blocks for the existence. They are in place the way they are, and they are in movement. The dynamism in them is only because of an electrical charge which is outside of these three forces. Without that electrical or electromagnetic charge, these three cannot be in any state of dynamism. Without the dynamic movement of these three, there is no such thing as creation.

It is this aspect of science that the story is trying to propound in a very dialectical way. It says that these three gods met because the forces of destruction had risen, and they did not know how to handle it. They had three stellar qualities within them, but they found these three qualities were not enough. They understood that a combination of these three qualities was needed. So all of them exhaled powerfully, letting out the best of what they were. This exhalation from these three forces merged and became the feminine, or the Devi. The word “Devi” comes from the word “Dev.” “Dev” means “the space.” So Devi is not a particle – she is the space which holds the three fundamental forces in the existence. It is this that we refer to as “De-vi.”
So, Yogis, do your most to receive the grace of Devi this month !! Hail Devi !! Jai Devi !!!!

சூர்ய க்ரியா - சூர்ய நமஸ்காரம்

‘ஹ’ என்றால் சூரியன், ‘ட’ என்றால் சந்திரன். சூரியனும், சந்திரனும் இல்லாமல் ஹடயோகா இல்லை. சூரிய நமஸ்காரத்தைப் போலவே இருக்கும் சூரியன் சம்பந்தப்பட்ட ஒருவகையான பயிற்சி ‘சூரியக் கிரியா’. அதில் குறிப்பிட்ட வகையான சுவாசமும், சக்தியை ஆற்றல் மிக்க வழியில் தூண்டுவதும் நிகழும். சூரிய நமஸ்காரத்தில் இருக்கும் ஆசனங்களை நீங்கள் ஒரு வகையில் செய்தால் அவை தயார்படுத்தும் தன்மை உடையவை அல்லது இன்னொரு வகையில் செய்தால் ஈட, பிங்கல நாடிகள் * இடையே ஒரு சமநிலையை ஏற்படுத்தக் கூடியவை. பெரும்பாலும் இது சூரிய நமஸ்காரம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது, ஏனென்றால் அது முக்கியமாக சோலார் ப்ளக்ஸைத்(நெஞ்சுக் குழிப் பகுதி) தூண்டுகிறது. ‘சமத் ப்ராணா’ அல்லது உடலில் இருக்கும் சூரிய வெப்பத்தை இந்தப் பயிற்சி  உயர்த்துகிறது. ‘சூரியன்’ என்று நாம் சொல்வதை வெறும் ஒரு குறியீடாக மட்டும் சொல்லவில்லை. இந்த பூமியில் நீங்கள் உணரும் அத்தனை வெப்பமும் அடிப்படையில் சூரியனிடமிருந்துதான் வருகிறது –அதுதான் சேமித்து வைக்கப்பட்டு, பல வழிகளிலும் வெளியிடப்படுகிறது. சூரிய வெப்பத்தினால் சுடப்படுவதால்தான் ஹைட்ரோ கார்பன்கள் உருவாகின்றன. ஒரு மரத்துண்டை எடுத்து நீங்கள் எரித்தால், அது சூரிய சக்தியைத்தான் வெளியிடுகிறது. சூரிய சக்தியை நீக்கிவிட்டால், ஒட்டுமொத்த பூமியும் பனிக்கட்டியாக உறைந்துவிடும்.

சூரிய சக்தியால்தான் எல்லாம் நடக்கின்றன. அணுவைப் பிளப்பது மட்டும் ஒரு விதிவிலக்காக இருக்கலாம். இந்த செயல் சூரியத் தன்மை உடையது அல்ல, அதனால்தான் அது அத்தனை திறன் மிக்கதாக, ஆபத்தானதாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனென்றால், அணுவைப் பிளப்பதற்கு நீங்கள் இந்த பூமியின் பொதுவான சக்தி ஆதாரமான சூரியனைப் பயன்படுத்துவதில்லை. நம்முடைய உடல் அமைப்புகளில் கூட சூரியத் தன்மையைத்  தூண்டினால், அது  பிரகாசமாக ஒளிரத் துவங்குகிறது. மேலும் உங்கள் சுவாசப் பாதையில் மட்டுமல்லாமல், உடலின் பிற பாகங்கள்  மற்றும் அதிகப்படியான சளி போன்ற உங்களது குறிப்பிட்ட சில பிரச்சனைகள் நீங்கி உடல் சமநிலை அடைய முடியும்.

அனைத்துமே சூரிய சக்தியால்தான் இயங்குகின்றன. நாம் நிலக்கரி அல்லது எரிவாயுவிலிருந்து மின்சாரத்தை உருவாக்குவதாக நினைத்தாலும், அனைத்துமே உங்களுடைய உடல் ஆரோக்கியத்தைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல் உங்களைப் பற்றிய நிறைய விஷயங்களையும் தீர்மானிக்கிறது. உங்களுக்குள் எத்தனை சூரிய சக்தி இருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்துதான் உங்கள் உடல் ஆரோக்கியம், மன ஆரோக்கியம், ஆன்மீக வாய்ப்புகள் அனைத்தும் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், உங்கள் சுரப்பிகளின் சுரப்புகள் எத்தனை சமநிலையோடு இருக்கின்றன என்பதைப் பொறுத்து அவை தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. உங்களது சுரப்பிகளின் சுரப்புகள் சற்றே சமநிலை தவறியிருந்தாலும், தியானத்தை விடுங்கள், வெறுமனே உட்கார்ந்து, கவனிப்பது கூட மிகவும் கடினமாகிவிடும். உடலின் ரசாயனங்கள் தாறுமாறாகிவிடுவதால், நீங்கள் பித்துபிடித்ததைப் போல உணர்வீர்கள். சுரப்பிகளில் சமநிலையைக் கொண்டு வருவதற்கு சூரிய நமஸ்காரம் மிக எளிமையான, மிகச் சிறப்பான சாதனாக்களில் ஒன்று.சூரிய நமஸ்காரம் செய்பவர்களுக்கு சுரப்பிகளின் சுரப்புகளும், சளியின் அளவும் மிகச் சுலபமாக சமநிலை அடைந்து, நல்ல நிலையில் இருக்கும்.

சூரியக் கிரியாவை பெரும்பான்மை மக்களுக்குக் கற்றுத் தரத் தீர்மானிக்கப்பட்டபோது, அது சூரிய நமஸ்காரமாக சுருங்கிவிட்டது. சூரியக் கிரியாவை பொதுமக்களில் பெரும்பான்மையினருக்குக் கற்றுக் கொடுக்க தீர்மானிக்கும்போது, அவர்கள் செய்வதை தொடர்ச்சியாக கண்காணிப்பதோ அல்லது தவறுகள் இருந்தால் திருத்துவதோ மிகவும் கடினம் என்பதால், அதிலிருக்கும் சக்தி வாய்ந்த அம்சங்களை எடுத்துவிட வேண்டியதாகி . ஏனென்றால் சக்தி வாய்ந்த அம்சங்களை மக்கள் தவறாகச் செய்யும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அப்படிச் செய்தால் அது கெடுதல் விளைவிக்கும். எனவே அதை சற்று நீக்கிச் செய்யும்போது, அதை அதிகமானவர்கள் பயன்படுத்த முடியும். பிறகு தொடர்ச்சியாகக் கண்காணிக்கத் தேவையில்லாமல் அதை அதிக எண்ணிக்கையில் கற்றுத் தர முடியும். அதனால் அது அதிகமாக நடைமுறைக்குச் சாத்தியமாகிறது. ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்துக்குள் மக்கள் இதைச் செய்யும்போது, அதை சுலபமாக கண்காணிக்க முடியும்போது, அதை நாம் முற்றிலும் வித்தியாசமான வழியில் செய்ய முடியும்.

உங்கள் அமைப்புகளை இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் வடிவத்துக்கு இசைவாக ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு, நீங்கள் ஒரு சரியான வடிவம் பெறுவதற்கு ஹடயோகா ஒரு வழி. அப்போது நீங்கள் பிரபஞ்ச வடிவத்தின் பிரதிபிம்பம் ஆகிவிடுவீர்கள். இதை மிகவும் கவனமாகச் செய்ய வேண்டும். பிரபஞ்ச வடிவத்துக்கு வெகு தொலைவில் நீங்கள் இருந்தால் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. ஆனால் அதற்கு நெருக்கமாக நீங்கள் செல்லும்போது, ஹடயோகாவை எப்படிச் செய்கிறீர்கள் என்பதில் அதிக கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும். உங்கள் பயிற்சி மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்க வேண்டுமானால், அதை துல்லியமாகச் செய்கிறீர்களா என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதில் அதிக கவனமாக இருக்க வேண்டும், இல்லையேல் வேறு பல விஷயங்கள் நடந்துவிடும். சூரியக் கிரியாவை எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்று உங்களுக்குத் தெரிந்துவிட்டால், அது அளவில்லாத சாத்தியங்களை வழங்கும்.

உள்ளுக்குள் சூரிய சக்தியை தூண்டுவதற்காக, கிரியாக்களும், ஆசனங்களும் பல்வேறு பரிமாணங்களில், ஆதியோகியின் ( உலகின் முதல் குரு ) காலத்திலிருந்தே செய்து வரப்பட்டுள்ளன. ஆதியோகி, உடலின் சூரியனை தூண்டிவிடுவதற்காக பலவிதமான ஆசனங்களை, அதற்கான வழிமுறைகளை தானே கற்பித்திருக்கிறார். மஹாபாரதத்தில் கூட கிருஷ்ணர், சூரியனை வழிபட்டு வந்ததாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. தினமும் காலையில் சூரியன் உதிக்கும்போது அவர் சூரியனுக்கு நன்றி செலுத்தி, அதனுடைய வழிகாட்டுதலை வேண்டி நிற்பதை ஒரு விசித்திரமான செய்முறை என்று யாரோ சொல்லியிருக்கிறார்கள். கிருஷ்ணரே ஒருவகையான சூரியக் கிரியாவை செய்து வந்தார். 

தற்காலத்தில் ஹடயோகா பல  விசித்திரமான வடிவங்களையெல்லாம் பெற்றுவிட்டது. பழங்காலத்தில் யோகா எப்படி இருந்ததோ அந்த வடிவத்துக்கே அதைக் கொண்டு வர வேண்டியது மிகவும் முக்கியம். எனவே நாம் செய்ய வேண்டிய இன்னொரு வேலையாக அது ஆகிவிட்டது. ஹட யோகாவை ஒருவருக்கு கற்றுத் தருவதற்கு மிகப் பெரிய முயற்சி தேவைப்படுகிறது. இது தன்னளவில் ஒரு முழுமையான ஆன்மீக செயல்பாடாக இருக்க முடியும். நீங்கள் இந்த ஒரு விஷயத்தை மட்டும் சரியாகச் செய்து வந்தால், அது போதும்.

*இடது, வலது சக்தித் தடங்கள்.